MANOLO KAZOLO Intenta olvidar, xa non quere pensar naquel primeiro dia, cando se achegou e descargou a sua ira sobre ela o segundo chegou e xa non se borrou xa non queda amor o oco que deixou baleiro agora ocupouno a sua dor marcharon os momentos deixaronte en silencio, aguantando e sen chiar de que valeu xurar, un querote no altar? se xa non e verdade o alcohol esta no aire, a porta comeza a abrir e o teu medo a aumentar non te vas a quedar e volver a aguantar os golpes... manolo kazolo matou a muller con sete coitelos e un alfiler, ....... Reaccionou, botoulle valor, so pensa nos seus non e nada doado pero irse do seu lado e necesario a sorte pasou, nin sequera saudou, coa maleta na porta atopalo de frente e comeza a golpear, golpear, golpear... unha mais, unha mais, unha mais... cantas mais ? cantas mais deben finar ?.... cantas mais ? tendida esta no chan, non pode respirar morreu de tanto amar, ela e moitas mais, cantas mais?....